-Hayır!
-Çocuk bende.
-Öldürün.
-Bırak!
-Öldürün hemen!
-Elin daha iyi görünüyor.
-Bir sorunumuz mu var?
-Bir seçim şansınız var.
-Yardım edersiniz ya da ölürsünüz.
-Silahlarınızı bırakın.
-Hemen bırakın!
-Güne iyi başlangıç
-Zırh delici.
-Zamanımız yok.
-Sen önden git.
-Kaybın için üzgünüm.
-Babam kendi kaybetti.
-Derdi ki.
-Kilise bize yolumuzda yardım etmek için vardır.
-Kendisi bu simgeleri göremedi.
-Seçtiği yol, kiliseden çok uzakta. -Ama Roma değil
-Babamın inandığına Roma da inanıyor.
-Bir sürü köle ile bu doğru değil.
-Öyle
-Bana öyle dedi.
-Bana yakın olan Palegius, bütün adamların özgür kalmasını söyler.
-Eşit... ve her birimizin kendi kaderimizi seçme şansımız vardır.
-Öğretmek, nasıl?
-Palegius'u öldürdüler.
-Bir yıl geçti.
-Öğretileri de lanetlendi.
-Onu aforoz ettiler ve öldürdüler.
-Artık senin öğretin yaşamıyor.
-Sadece rüyaların dışında.
-Başka bir yol var mı? -Hayır.
-Buzu geçmek zorundayız.
-Hepsini arabalardan indirin
-Dağılmalarını söyleyin.
-Şovalyeler! Ben kaçmaktan yoruldum.
-Ve bu Saxon'lar çok yakında
-Kıçım acıyor.
-Hiç omzumdan arkaya bakmayı sevmemişimdir zaten.
-Buna bir son vermek zevk olacak.
-Sonunda lanet olasıları görebileceğiz.
-Burda.
-Şimdi.
-Jols
-Siz ikiniz atları alın.
-Ganis -Senin insanları götürmen gerekiyor.
-Ana Saxon ordusu içerde, eğer kıyıyı takip edersen
-Duvarın güneyi güvenli olur.
-Siz 200'e karşı 7 kişisiniz.
-8...
-Bir yay daha kullanabilirsiniz.
-Ben kalıp savaşmayı tercih ederim.
-Yakında bu şansın olacak.
-Bu adam artık komutanınız, onun söylediklerini yapın -Evet efendim.
-Git git
-Hadi...
-Ben de dövüşebilirim.
-Hayır.
-Sen gördüklerine tanık olmalısın.
-Yapman gereken tek şey var.
-Roma'ya geri dön.
-Komutada kalın.
-Korkuyor gibisin.
-Orda yalnız adam sayısı çok fazla.
-Endişelenme, sana tecavüz etmelerine izin vermem.
-okçu.
-Menzil dışıyız.
-Görebiliyorum.
-Sanırım davet bekliyorlar.
-Bors, Tristan. -Menzil dışılar.
-İleri!
-Sıraların kanatlarını hedef alın.
-Kümeleşmelerini sağlayın.
-Sırayı tutun.
-Sırayı tutun!
-Ben sizi öldürürüm yoksa!
-Kırılmayacak.
-Geri çekilin geri.
-Savaşa hazırlanın.
-Okçular ileri.
-İleri.
-İleri ileri!
-Öldürün onu!
-Buz kırılıyor!
-Öldürün onu!
-Geri geri!
-Geri çekin!
-Vurun!
-Çabuk!
-Benimle kal!
-Dagonet! Benimle kal!
-Güzel
-Tanrıya şükür.
-Bütün kötü duruma rağmen... hayattasın
-Sana bir bakayım.
-Başarmışsın.
-Genç Alecto.
-Sana bir bakayım.
-Buradasın.
-Lucan.
-Dur!
-Büyük şovalyeler.
-Artık özgürsünüz.
-Bana kağıtları ver.
-Gelin gelin.
-Kağıtlarınız.
-Roma imparatorluğu adına.
-Alın.
-Arthur.
-Piskopos Germanius.
-Babamın arkadaşı.
-Artık özgürsünüz.
-Gidebilirsiniz.
-Bors
-Bors!
-Dagonet.
-Bu onu özgür bir adam yapmıyor.
-O çoktan özgür bir adam oldu.
-Öldü!
-Kılıcı olmayan bir mezar.
-Babamın isteğiydi, eğer bu adada ölürse
-Kılıçları ile gömülecekti.
-Savaşta mı öldü? -Bir aile geleneği.
-Görebiliyorum, burda bir şeyin kalmadığı için ayrılıyorsun.
-Ancak.
-Sen ve şovalyelerinizin yaptıkları.
-Görevleriniz var, -Görevler yüksek bir amaç uğruna değilse anlamsız olurlar.
-Bizler olmayan bir savaştan Roma'yı korumak için savaştık.
-Bu görevle mi yargılanacağım.
-Kalıp savaştın, yapmak zorunda olmadığın halde.
-Kaçabilirken, kötü adamlarla dövüştün.
-Bunu hiç bir neden yokken yaptın.
-Bunlar senin insanların.
-Arthur duvara gel hemen.
-Yol açın!
-Şovalyeler!
-Sizinle olan yolculuğum burada sona ermeli.
-Tanrı sizinle olsun.
-Arthur.
-Bu Roma'nın kavgası değil.
-Bu senin kavgan değil.
-Bütün bu uzun yıllar boyunca, beraberdik.
-Yüzleştiğimiz sorunlar...
-Döktüğümüz kan.
-Hepsi ne içindi?
-Eğer özgürlük ödülü için değilse...
-Ve şimdi bu kadar yakınken.
-Sonunda avucumuzun içindeyken, Bana bak!
-Hepsi hiç birşey için miydi?
-Bana mı soruyorsun bunu?
-Herkesten iyi beni tanıyan sen.
-O zaman bunu yapma.
-Sadece kesin ölüm bekliyor seni burda Arthur
-Sana dostluğumuz adına yalvarıyorum. Sana yalvarıyorum.
-Eğer dostum olsaydın, farkederdin.
-Kazandığın özgürlüğü durdur, ve ikimiz için de yaşa.
-Seni takip edemem Lancelot.
-Şimdi biliyorum ki, döktüğüm kanlar
-Bütün aldığım hayatlar...
-Beni bu ana getirdi.
-Yarının ne getireceğini...
-bilemeyiz...
-Arthorius!
-Bors!
-Romalı yardımcılar duvarları terkettiler.
-Ve atlılar? -bir karavanla birlikteler.
-Güneye gidiyorlar
-Kuyruklarını bacakları arasına sıkıştırmışlar.
-Yani direniş olmayacak.
-Bir kaç düzine kasaba...
-İnsanlarını keseceğiz.
-Bence izlemelisin.
-Şu ağaç iyi bir yer olur.
-Tepeden yukarda.
-Tek bir şovalye.
-Gittiler dememişmiydin az önce.
-Bu da ne?
-Tek bir adam.
-Büyük ordunuza karşı bir adam.
-Kim o?
-Arthur!
-Arthur...
-Bu perişan adada nereye gitsem...
-adını duyuyorum.
-Her zaman fısıldanıyor.
-Sanki sen...
-Tanrıymışsın gibi.
-Tek gördüğüm.
-Et...
-Kan...
-Üzerinde oturduğun yaratıktan daha tanrısal bir şey yok.
-Şartlarını söyle Saxon.
-Roma'lılar sizi bıraktı.
-Ne için savaşıyorsun.
-Roma'nın veya senin anlayabileceğinin ötesinde bir amaç için savaşıyorum.
-Bir doğruyu dilenmek için geldin.
-Dizlerin üzerinde olmalısın.
-Yüzünü görmek için geldim.
-Böylece savaş alanında seni bulabilirim
-Sen de benim yüzümü tanısan iyi edersin Saxon
-Bir sonraki görüşünde...
-Bu dünya üzerinde gördüğün son şey olacak.
-Sonunda... Adam, öldürmeye değecek biri.
-Savaş için adamları hazırla.
-Hey
-Özgürsün.
-İşte plan
-Piyadelerini soldan gönder.
-Adamlarımı öldürmek istiyorsun. -Onlar benim adamlarım!
-Şimdi sen benimle kal.
-Şovalyeler.
-Özgürlük hakkı, sizin.
-Ama aradığımız ev, uzak topraklarda değil...
-Bizim içimizde.
-Ve bu günkü hareketlerimizde.
-Bu kaderimiz olsun.
-Öyle olsun
-Tarih hatırlasın.
-Özgür adamlar olarak.
-Biz böyle olmasını seçtik.
-Orda tepede!
-Rewol
-Sol kanat
-Sen de onla git.
-Yürüyün.
-Arthur!
-Hayır!
-Çocuk bende.
-Öldürün.
-Bırak!
-Öldürün hemen!
-Elin daha iyi görünüyor.
-Bir sorunumuz mu var?
-Bir seçim şansınız var.
-Yardım edersiniz ya da ölürsünüz.
-Silahlarınızı bırakın.
-Hemen bırakın!
-Güne iyi başlangıç
-Zırh delici.
-Zamanımız yok.
-Sen önden git.
-Kaybın için üzgünüm.
-Babam kendi kaybetti.
-Derdi ki.
-Kilise bize yolumuzda yardım etmek için vardır.
-Kendisi bu simgeleri göremedi.
-Seçtiği yol, kiliseden çok uzakta. -Ama Roma değil
-Babamın inandığına Roma da inanıyor.
-Bir sürü köle ile bu doğru değil.
-Öyle
-Bana öyle dedi.
-Bana yakın olan Palegius, bütün adamların özgür kalmasını söyler.
-Eşit... ve her birimizin kendi kaderimizi seçme şansımız vardır.
-Öğretmek, nasıl?
-Palegius'u öldürdüler.
-Bir yıl geçti.
-Öğretileri de lanetlendi.
-Onu aforoz ettiler ve öldürdüler.
-Artık senin öğretin yaşamıyor.
-Sadece rüyaların dışında.
-Başka bir yol var mı? -Hayır.
-Buzu geçmek zorundayız.
-Hepsini arabalardan indirin
-Dağılmalarını söyleyin.
-Şovalyeler! Ben kaçmaktan yoruldum.
-Ve bu Saxon'lar çok yakında
-Kıçım acıyor.
-Hiç omzumdan arkaya bakmayı sevmemişimdir zaten.
-Buna bir son vermek zevk olacak.
-Sonunda lanet olasıları görebileceğiz.
-Burda.
-Şimdi.
-Jols
-Siz ikiniz atları alın.
-Ganis -Senin insanları götürmen gerekiyor.
-Ana Saxon ordusu içerde, eğer kıyıyı takip edersen
-Duvarın güneyi güvenli olur.
-Siz 200'e karşı 7 kişisiniz.
-8...
-Bir yay daha kullanabilirsiniz.
-Ben kalıp savaşmayı tercih ederim.
-Yakında bu şansın olacak.
-Bu adam artık komutanınız, onun söylediklerini yapın -Evet efendim.
-Git git
-Hadi...
-Ben de dövüşebilirim.
-Hayır.
-Sen gördüklerine tanık olmalısın.
-Yapman gereken tek şey var.
-Roma'ya geri dön.
-Komutada kalın.
-Korkuyor gibisin.
-Orda yalnız adam sayısı çok fazla.
-Endişelenme, sana tecavüz etmelerine izin vermem.
-okçu.
-Menzil dışıyız.
-Görebiliyorum.
-Sanırım davet bekliyorlar.
-Bors, Tristan. -Menzil dışılar.
-İleri!
-Sıraların kanatlarını hedef alın.
-Kümeleşmelerini sağlayın.
-Sırayı tutun.
-Sırayı tutun!
-Ben sizi öldürürüm yoksa!
-Kırılmayacak.
-Geri çekilin geri.
-Savaşa hazırlanın.
-Okçular ileri.
-İleri.
-İleri ileri!
-Öldürün onu!
-Buz kırılıyor!
-Öldürün onu!
-Geri geri!
-Geri çekin!
-Vurun!
-Çabuk!
-Benimle kal!
-Dagonet! Benimle kal!
-Güzel
-Tanrıya şükür.
-Bütün kötü duruma rağmen... hayattasın
-Sana bir bakayım.
-Başarmışsın.
-Genç Alecto.
-Sana bir bakayım.
-Buradasın.
-Lucan.
-Dur!
-Büyük şovalyeler.
-Artık özgürsünüz.
-Bana kağıtları ver.
-Gelin gelin.
-Kağıtlarınız.
-Roma imparatorluğu adına.
-Alın.
-Arthur.
-Piskopos Germanius.
-Babamın arkadaşı.
-Artık özgürsünüz.
-Gidebilirsiniz.
-Bors
-Bors!
-Dagonet.
-Bu onu özgür bir adam yapmıyor.
-O çoktan özgür bir adam oldu.
-Öldü!
-Kılıcı olmayan bir mezar.
-Babamın isteğiydi, eğer bu adada ölürse
-Kılıçları ile gömülecekti.
-Savaşta mı öldü? -Bir aile geleneği.
-Görebiliyorum, burda bir şeyin kalmadığı için ayrılıyorsun.
-Ancak.
-Sen ve şovalyelerinizin yaptıkları.
-Görevleriniz var, -Görevler yüksek bir amaç uğruna değilse anlamsız olurlar.
-Bizler olmayan bir savaştan Roma'yı korumak için savaştık.
-Bu görevle mi yargılanacağım.
-Kalıp savaştın, yapmak zorunda olmadığın halde.
-Kaçabilirken, kötü adamlarla dövüştün.
-Bunu hiç bir neden yokken yaptın.
-Bunlar senin insanların.
-Arthur duvara gel hemen.
-Yol açın!
-Şovalyeler!
-Sizinle olan yolculuğum burada sona ermeli.
-Tanrı sizinle olsun.
-Arthur.
-Bu Roma'nın kavgası değil.
-Bu senin kavgan değil.
-Bütün bu uzun yıllar boyunca, beraberdik.
-Yüzleştiğimiz sorunlar...
-Döktüğümüz kan.
-Hepsi ne içindi?
-Eğer özgürlük ödülü için değilse...
-Ve şimdi bu kadar yakınken.
-Sonunda avucumuzun içindeyken, Bana bak!
-Hepsi hiç birşey için miydi?
-Bana mı soruyorsun bunu?
-Herkesten iyi beni tanıyan sen.
-O zaman bunu yapma.
-Sadece kesin ölüm bekliyor seni burda Arthur
-Sana dostluğumuz adına yalvarıyorum. Sana yalvarıyorum.
-Eğer dostum olsaydın, farkederdin.
-Kazandığın özgürlüğü durdur, ve ikimiz için de yaşa.
-Seni takip edemem Lancelot.
-Şimdi biliyorum ki, döktüğüm kanlar
-Bütün aldığım hayatlar...
-Beni bu ana getirdi.
-Yarının ne getireceğini...
-bilemeyiz...
-Arthorius!
-Bors!
-Romalı yardımcılar duvarları terkettiler.
-Ve atlılar? -bir karavanla birlikteler.
-Güneye gidiyorlar
-Kuyruklarını bacakları arasına sıkıştırmışlar.
-Yani direniş olmayacak.
-Bir kaç düzine kasaba...
-İnsanlarını keseceğiz.
-Bence izlemelisin.
-Şu ağaç iyi bir yer olur.
-Tepeden yukarda.
-Tek bir şovalye.
-Gittiler dememişmiydin az önce.
-Bu da ne?
-Tek bir adam.
-Büyük ordunuza karşı bir adam.
-Kim o?
-Arthur!
-Arthur...
-Bu perişan adada nereye gitsem...
-adını duyuyorum.
-Her zaman fısıldanıyor.
-Sanki sen...
-Tanrıymışsın gibi.
-Tek gördüğüm.
-Et...
-Kan...
-Üzerinde oturduğun yaratıktan daha tanrısal bir şey yok.
-Şartlarını söyle Saxon.
-Roma'lılar sizi bıraktı.
-Ne için savaşıyorsun.
-Roma'nın veya senin anlayabileceğinin ötesinde bir amaç için savaşıyorum.
-Bir doğruyu dilenmek için geldin.
-Dizlerin üzerinde olmalısın.
-Yüzünü görmek için geldim.
-Böylece savaş alanında seni bulabilirim
-Sen de benim yüzümü tanısan iyi edersin Saxon
-Bir sonraki görüşünde...
-Bu dünya üzerinde gördüğün son şey olacak.
-Sonunda... Adam, öldürmeye değecek biri.
-Savaş için adamları hazırla.
-Hey
-Özgürsün.
-İşte plan
-Piyadelerini soldan gönder.
-Adamlarımı öldürmek istiyorsun. -Onlar benim adamlarım!
-Şimdi sen benimle kal.
-Şovalyeler.
-Özgürlük hakkı, sizin.
-Ama aradığımız ev, uzak topraklarda değil...
-Bizim içimizde.
-Ve bu günkü hareketlerimizde.
-Bu kaderimiz olsun.
-Öyle olsun
-Tarih hatırlasın.
-Özgür adamlar olarak.
-Biz böyle olmasını seçtik.
-Orda tepede!
-Rewol
-Sol kanat
-Sen de onla git.
-Yürüyün.
-Arthur!
-Benim hayatım alınacaktı. -Bu değil!
-Asla bu değil!
-Cesur şovalyelerim sizin yüzünüzü kara çıkardım.
-Sizi bu adadan alacaktım.
-Tanrı kaderinizi gölgeledi.
-200 yıl boyunca, şovalyeler savaştı ve öldü...
-Kendilerinin olmayan bir toprak uğruna.
-Ama o gün, Badenhill'de...
-O gün savaşanların hepsi hayatlarını daha büyük amaca adadılar.
-Özgürlüğe.
-Arthur, Guinevere
-İnsanlarımız bir.
-Sizin olduğunuz gibi.
-Şimdi gerçekten annenle evlenmem gerekecek.
-Ya tabi.
-Kral Arthur!
-Tanık olan her adam, kadın. çocuk...
-bugünden sonra.
-Bütün Britanya'lılar, tek bir amaç uğruna birleşecek.
-Arthur!
-Hayatlarını veren şovalyelere gelince
-Ölümleri, daha fazla üzüntü ve keder yaşatmadı...
-Ama sonsuza kadar...
-İsimleri babadan oğula...
-Anneden kıza geçti.
-Kral Arthur'un efsanesinde ve şovalyelerinde yaşadılar.